Rampgebied!

Gisteren weeral een pechdag in "Het leven zoals het is: Kaaistraat 54" Eerlijk gezegd, het viel al bij al nog mee..t kon veel erger zijn.
Ik zal het even allemaal op een rijtje zetten waarom het een ramp was en eigenlijk ook niet is! Toen ik gisterenavond thuiskwam zette ik zoals altijd mijn auto'tje mooi op de oprit. Met naast mij nog plaats voor die van Sammy. Ik was nog maar juist binnen of dat begon te donderen en te bliksemen. Ik keek eens buiten en ik zag Sammy weeral bij Hanske in de winkel staan. Ineens begint dat daar te stormen, onze windgongetjes konden het niet meer houden van de pret... Ik rap rap de tv uit, de computer uit en ik ga in mijn keuken mijn pleuntje verzorgen. De wind begon wel echt heel erg nijdig uit de hoek te komen. Ik zie ons rieten hekje afzien van al dat geweld maar wat er toen gebeurde dat hou je niet voor mogelijk! Ineens zie ik dat hekje toch wel heel hard doorbuigen. En ons windgongetjes bleven maar geven.. En ineens was het stil. Terwijl ik stond te kijken was ons kot naar beneden gekomen. Op misschien 20 cm van mijn auto! Wat een geluk dat Sammy nog bij Hans zat. Maar ik zat daar gevangen in mijn eigen huis. De voordeur kreeg ik niet open en toen ik ze open kreeg stond onze gang vol water en had ik een douche gekregen. Sammy die bleef maar bij Hanske zitten. Toen de wind ging liggen zag ik hem in zijn auto stappen. Wat een verrassing; ons kot lag beneden.. Na even van de schrik te zijn bekomen konden we beginnen puin ruimen. We hebben nu wel een prachtig zicht op de Dender maar onze buren (Hanske dus) kan ook lekker binnen kijken bij ons.
We moeten dus van t weekend zorgen dat het puin is geruimd en dat we een omheining plaatsen die wel is opgewassen tegen zoveel overmacht.
Nog een geluk dat we dat hondje niet in huis hebben genomen, t zat direct zonder hof!
Het worden nog spannende dagen.
Hou het veilig en tot binnenkort