Kaaistraat54

gezien door de ogen van Bailey, the happy Cocker!

dinsdag, mei 30, 2006

Zita is ziek


Ons Zita is al enkele weken precies niet in haar gewone doen.
Omdat ik schrik had dat ze misschien ziek was en mogelijk iets aan ons hondje zou kunnen doorgeven heb ik haar vrijdag meegenomen naar de dierenarts.
Die was met vakantie, het bleek een vervangster te zijn.
Die zag ook direct dat ons Zita niet echt in haren haak was. Bij het onderzoeken zagen we plots verdacht veel bobbelkes op haar oortjes. Het arme schaap stond vol teken. Ik had er wel al één weggedaan in haar nek maar deze had ik nog niet gezien; ze waren dan ook nog mini'er dan mini.
Ik schaamde mij wel want het was precies of ik mijn kat niet goed verzorg, terwijl ik haar als ze binnenkomt altijd eerst kam... Ze wordt zelfs regelmatig gewassen ;o)
Die vervangster zei dat ze haar iets ging geven tegen de luizen en de teken, zo'n pipetje in haar nek, (wat ik ook doe ) ze zei dat die teken nu wel gingen doodvallen. Ook kreeg ze een spuitje met een middel om haar eetlust aan te wakkeren.
Ik hield haar het weekend binnen en zondag stond ze al weer te mekkeren om buiten te mogen, zoals gewoonlijk... Ik was gerust, het leek allemaal nog zo erg niet.
Tot zondag, ik had lekker gegeten bij mijn moeke en papake en we stonden juist op het punt om met de Clio een wandelingetje te gaan doen. Ineens gaat mijn gsm, t was de dierenarts. Of ik direct met ons Zita kon langskomen. Waarschijnlijk zit ze met een virus en die teken moeten er allemaal uitgedaan worden. Ook moet ze antibiotica nemen. Ik natuurlijk direct in paniek. Alles laten vallen, de Clio moeten teleurstellen en ik naar huis.
Natuurlijk was madam niet thuis, ze had haar kans schoon gezien.
Ik heb een ganse zondag lopen zoeken, k ben in de buurt rond geweest maar geen Zita te zien.
De dierenarts opgebeld en die was zo vriendelijk om te zeggen dat als ze naar huis kwam ik direct mocht bellen of anders morgen, maandag, moest op visite komen.
Wat denk je, madam was gisterenavond nog niet terug. Ze heeft een stevige stap in de wereld gezet. Gelukkig is ze deze morgen toch komen opdagen en mag ik vanavond toch nog bij de dokter gaan met haar. Ze is nu echt wel erg verzwakt, ze ligt onder in haar kattepaal in dat bakje waar ze normaal nooit gaat inliggen. Niet echt een goed teken.
K hoop dat het allemaal nog gaat meevallen en dat we onze grote zus toch nog kunnen genezen...
Dit artikel wordt aangepast wanneer er meer nieuws is...

Update: Zita is gisteren dus weer op controle geweest en onze dierenarts heeft haar een coctail van geneesmiddelen toegedient. Hiermee moest er spectaculair veel verbetering zijn. En inderdaad, ons Zita huppelt vandaag al heel wat vrolijker rond. Ze moet ook extra veel eten en dan nog wel lekkere tonijn of sardientjes uit blik in olie want dat zou haar pels terug doen blinken. Ik hoop maar dat het hiermee opgelost is, anders ziet de toekomst er al heel wat minder rooskleurig uit. Als ze blijft verzwakken moet er bloed getrokken worden. De dierenarts vreest nl voor een virus genre katte-aids. Da's niet alleen niet te genezen maar ook ultra besmettelijk voor dat andere monster dat we nog lopen hebben.. Ook denkt de dierenarts dat ons grote meid een beetje een gedragsprobleem heeft en haar baasjes voor haar alleen wil, wat er met ons hondje natuurlijk niet zal op verbeteren.
Fingers crossed!!
De dierenarts heeft mij ook nog eens een schrik aan mijn been gelapt ivm ons hondje... Ze heeft mij nog maar eens op het moeilijk karakter van die beestjes gewezen, ze hebben echt wel een strenge opvoeding en veel aandacht nodig...
Nu ja, dan ben ik niet meer alleen in de Kaaistraat 54 met een moeilijk karakter.