"Habbes!"

Zoals jullie weten heb ik graag veel vriendjes en ben ik er dan ook als de kippen bij om andere hondjes te besnuffelen. Op een onbewaakt moment heb ik vandaag op de koers geprobeerd om eens aan een grote hond zijn neusje te ruiken. Ohoh heb ik me dat beklaagd, voor Lieke mij kon wegtrekken 'Habbes!': hij had mij bij de neus. Gelukkig heeft zijn baasje hem direct van mij kunnen trekken en zag het er allemaal veel erger uit dan het is. Mijn neus heeft een flinke gaap en mijn lip is ook geraakt maar ik leef nog en voel mij alleen een beetje geschrokken.

Het begint wel wat te zwellen maar het bloeden is wel al gestopt. Na een snelle EHBO van het Wit-Gele kruis op de koers en een flinke ontsmetting van onze Sammy zal het hopelijk zonder bezoek aan de dierenarts voorbij gaan.

Volgende keer zal ik echter wat voorzichtig als ik vreemde hondjes wil vragen om vriendjes met mij te worden.

Update: mijn neusje is al heel flink aan het genezen, ik laat het dan ook elke dag goed verzorgen en ontsmetten. Misschien zal het een litteken blijven maar da's nog af te wachten, trouwens is dat niet stoer voor een meisje?

Goed boek

Ons Lieke had verteld dat ze een goed boek aan het lezen was, donderdag had ze 'Onderhuids' van Nicci French op de eettafel laten liggen.

Ik greep mijn kans, en inderdaad, een heel goed boek, ....

Ik heb het in één keer 'verslonden'.

Alleen spijtig voor ons Lieke dat hij nog niet uitgelezen was want dat zal nu dus niet meer gaan

Stormschade (4de keer)

Het begint al afgezaagd te raken, telkens er ergens een windstoot opsteekt zitten wij met de gebakken peren.
Ik zal eens even een korte maar krachtige samenvatting geven over onze 'stormachtige' relatie.
Eerste keer - Hagelstorm 2003 - Gardameer - Italië
Op luilekker vakantie aan het Gardameer kwam er abrupt een einde aan onze campingtrip toen op de voorlaatste dag een hagelstorm roet in het eten kwam gooien. Sammy zijn splinternieuwe Renault Laguna was klaar voor het stort.
We zijn nog zonder achterruit moeten terugkeren want alle autoruiten waren ginder uitverkocht en aangezien onze tent volledig total loss was moesten we wel vertrekken. Een serieuse domper op onze vakantie maar al bij al waren we blij dat er geen gewonden waren gevallen.
Tweede keer - Windhoos - Kaaistraat54 - Roosdaal
Foto's hebben op de blog gestaan, een windhoos vernielde ons 'kot' dat net niet op mijn autotje was gevallen. Gelukkig konden we hier onze woningverzekering aanspreken en al bij al waren we nog content want het moest toch tegen de vlakte en nu was dat zonder menselijke inspanning gebeurd, eindelijk verlost van dat monstelijk ding.
Derde keer - Hagelstorm 2005 - Aalst
Bij het verlaten van mijn bureau zag het al redelijk zwart boven de stad Aalst. Toch trok ik naar de ondergrondse parking om mijn autotje op te halen en mijn weg naar huis aan te vangen (hoe stom kan een mens zijn, k stond beschut van alle kwaad). Eenmaal de Cappucienenlaan opgereden begon de hagel met bakken uit de lucht te vallen, als eieren zo groot. Ik was hysterisch, na die hagelstorm in Italië dacht ik dat mijn laatste uur geslagen was, of toch dat mijn ruiten gingen ingeslaan worden. Ik in paniek naar Sammy gebeld die mij de tip gaf te gaan schuilen aan een tankstation. Ja, wat dacht je, het duurde een uur voor ik aan Delhaize was om dan vast te stellen dat er wel meer met dat idee waren. T was daar chaos! Ik moest mijn weg wel verder zetten, volledig van de kaart en met een auto die lijkt op een golfballetje kwam ik thuis. Spijtige zaak want mijn auto was juist een jaar oud en mijn omnium juist opgezegd. Gelukkig kon ik een dossier indienen bij de provincie die de hagelstorm herkent als officiële ramp en trek ik hopelijk wat centjes om mijn schade te vergoeden. (volgende maand krijg ik mijn verslag van de expert en weet ik na twee jaar eindelijk hoeveel ik ga uitbetaald worden)
Vierde keer - Storm 2006 - Kaaistraat 54
Na een stormachtige dag in Brussel en een gezellige rit naar huis met Sammy kwamen we donderdag thuis waar alles peis en vree leek. Tot ik de oprit opging en een deel van onze omheining blijkbaar toch niet had kunnen blijven rechtstaan. Gelukkig konden we de ontbrekende stukken snel terug vinden en op zijn plaats steken. Alles onder controle. Tot Sammy mij ineens van achter mijn kookpotten kwam roepen omdat ik toch even moest komen kijken.
Bleek er een dakpan pal op mijn voorruit te zijn gevallen. In stukken van één natuurlijk,dit was weeral typisch!!! Geen nood, verzekering gebeld, geen antwoord. Vrijdag vroeg opgestaan om terug de verzekering te proberen bereiken, geen antwoord. De bank gebeld waar ze mij de raad gaven een afspraak te maken bij Carglass. Wat ik onmiddellijk deed en waar ik direct de mededeling kreeg hoeveel dit grapje mij ging kosten: 410 euro's mijn god!!! Na vele lange uren en vele lange wachttijden aan de telefoon bleek uiteindelijk dat ik geen verzekering voor glasbreuk aan mijn wagen heb, je dat niet kan op je woning- of brandverzekering zetten en ik dus alles uit eigen zak moest betalen. Gelukkig bestaan er nog mensen die het echt goed met ons voorhebben en die mijn auto'tje voor veel minder centjes hebben willen maken: Reddende Engel, bedankt hiervoor!!!
En Carglass: foei omdat je profiteert van het feit dat de mensen verplicht zijn om bij jullie te komen om te kunnen terugtrekken van de verzekering! Vuile profiteurs!!!

Om mijn verhalen te staven hier de foto's van mijn olifantje